Poddano go leczeniu i w październiku 1918 roku powrócił on do służby i został instruktorem lotniczym w szkole lotniczej w Winner-Neustadt, gdzie pełnił służbę do końca I wojny światowej.
Po zakończeniu wojny odmówił przyjęcia zaproszenia do wstąpienia do wojsk lotniczych nowo utworzonego państwa jugosłowiańskiego i stał się obywatelem Republiki Austrii, początkowo służył w jednostce lotniczej w Volkswehr, a następnie w policji. Po zakończeniu służby wojskowej próbował prowadzić linię lotniczą na trasie biegu Wiedeń – Budapeszt, jednak Komisja Kontroli Aliantów nie wydała jednak zgody na jej działalność. W 1922 roku powtórnie wstąpił do wojska, zostając dowódcą 12 pułku strzelców alpejskich w Innsbrucku, a potem uczestniczył w budowie nowego lotniska w Innsbrucku. W 1927 roku ostatecznie wystąpił z wojska i założył firmę transportu lotniczego, a w 1928 roku jego firma weszła w skład austriackich linii lotniczych ÖLAG, a on sam był pilotem tych liniach lotniczych.
W dniu 2 września 1930 zginął w wypadku lotniczym, gdy w czasie lotu pilotowany przez niego samolot Junkers F 13, po awarii w gęstej mgle uderzył w zbocze góry Krottenkopf północ od Garmisch-Partenkirchen.
Został pochowany z honorami wojskowymi na cmentarzu Westfriedhof w Innsbrucku.