Obszary działalności Techniki radarowe Polityka Niemiec w okresie międzywojennym wywoływała w Wielkiej Brytanii świadomość dużego zagrożenia. Zintensyfikowano badania, zmierzające do znalezienia sposobów wczesnego ostrzegania przed atakami lotniczymi lub inwazją morską. thumb|Messerschmitty 109 nad stacją Chain Home w okolicy Dover thumb|Chain Home, stacja radarowa RAFu (1939–1945) Po zakończeniu wojny, w roku 1920, ACA odtworzono przedwojenny Advisory Committee for Aeronautics (ACA)Advisory Committee for Aeronautics (ACA) utworzono przy Ministerstwie Wojny utworzono w roku 1909. Ówczesny minister, Lord Haldane, korzystał z pomocy m.in. fizyka, Lorda Rayleigha (wyróżnionego Nagrodą Nobla w roku 1904) i sir Richarda Glazebrooka (dyrektora NPL) jako Aeronautical Research Committee (ARC) – komisję podległą Ministerstwu Lotnictwa. W roku 1934 (lub 1933) doszło do kolejnej reorganizacji. W British Air Ministry utworzono Committee for the Scientific Survey of Air Defence (CSSAD). Zadaniem Komisji miało być opracowywanie nowych technologii dla RAF. Kierownictwo powierzono Henry’emu Tizardowi (CSSAD nazywano Tizard Committee). Członkami Komitetu Tizarda byli początkowo: H. Wimperis z Air Ministry, fizyk P, Blackett, fizjolog A.V. Hill i A.P. Rowe, asystent Wimperisa, jako sekretarz).