O czymś takim Peart marzył, grając po klubach Ontario, na dodatek Lee zaczął przedstawiać go jako „profesora perkusji”.

Razem z Rush, Peart wyjechał ponownie do Anglii na Northern European Tour, po zakończeniu którego zespół został w Wielkiej Brytanii i nagrał dwa albumy – w 1977 A Farewell to Kings, w roku następnym Hemispheres. W tym czasie Rush dawał około 300 koncertów rocznie, dodatkowo nagranie pięciu albumów w ciągu czterech lat, spowodowało, że grupa podjęła decyzję o zmianie stylu pracy w przyszłości. Peart wspominał czas w zespole do tego momentu jako „ciemny tunel”.

Dalsza kariera perkusisty była prawie w całości związana z historią zespołu Rush.

Buddy Rich Tribute W 1992 roku Peart został zaproszony przez córkę Buddy’ego Richa, Cathy Rich, do wzięcia udziału w koncercie Buddy Rich Memorial Scholarship Concert, który miał się odbyć w Nowym Jorku. Peart, początkowo wręcz przestraszony propozycją, ostatecznie się zgodził i zagrał wraz z Buddy Rich Big Band. Przedsięwzięcie okazało się sukcesem i Peart nagrał dwa albumy Burning for Buddy: A Tribute to the Music of Buddy Rich, wydane w 1994 i 1997 roku.