Ponadto, nisko zawieszone śmigło często wyrzucało w powietrze małe kamienie i inne przedmioty.
Podczas serii testów, zarówno asekurowanych, jak i swobodnych, o długości do czterdziestu trzech minut, HZ-1 rozbił się dwukrotnie. W obu przypadkach okoliczności były podobne – śmigła przeciwbieżne zazębiły się i zderzyły, co doprowadziło do pęknięcia łopat, a w rezultacie rozbicia maszyny. Testy przeprowadzone w tunelu aerodynamicznym w Langley Research Center wykazały, że prędkość Aerocycle ograniczało niekontrolowane kołysanie, jednakże odległość między końcami śmigieł była wystarczającaColeman 1997, s. 4. Ze względu na niemożność ustalenia przyczyny zazębiania, a także ogólną niezdolność maszyny do sprostania oczekiwaniom armii, projekt zarzucono.
Sundby otrzymał Zaszczytny Krzyż Lotniczy za swój wkład w próbne loty HZ-1, a w latach późniejszych testował helikoptery H-21 i H-34. Wziął również udział w walkach w Wietnamie, i zakończył służbę wojskową w randze pułkownika.
Projekt spadochronu W celu testowania platform latających HZ-1 i Hiller VZ-1 zaprojektowano całkowicie nowy typ szybko otwieranego spadochronu XMP-2. Projekt zakładał wykorzystanie spadochronu przy prędkości od 0 do 80 km/h i wysokości przynajmniej 7,6 metrów.