Po ujawnieniu Po amnestii w kwietniu 1947 r. pomagał swojemu ojcu w gospodarstwie. Na skutek donosów Antoniego Popławskiego, byłego członka WiN, znalazł się w gronie osób obserwowanych przez PUBP. Kiedy na początku sierpnia 1948 Sadowski wziął udział w bójce w czasie wesela, został aresztowany przez UB (pomimo że czyn nie miał charakteru politycznego). Podczas śledztwa był bity i nakłaniany do współpracy z PUBP w Suwałkach w zamian za uwolnienie od odpowiedzialności. Ostatecznie nie udowodniono mu udziału w grupie konspiracyjnej i został skazany przez Sąd Grodzki na pół roku więzienia za udział w bójce. Na początku kwietnia 1949 roku, po aresztowaniu byłego członka patrolu, Józefa Milucia, Urząd Bezpieczeństwa zyskał nowe dowody przeciw Sadowskiemu. Pod koniec kwietnia został on wezwany do stawienia się w Komendzie Powiatowej MO w Suwałkach, gdzie miał zostać pociągnięty do odpowiedzialności za dezercję w 1944. Sadowski w tym czasie, ostrzeżony przez życzliwych mu ludzi, chodził zawsze z bronią u boku obawiając się ponownego aresztowania przez UB. W maju 1949 funkcjonariusz MO Lucjan Kalinko uzyskał informację o jego miejscu pobytu i wraz z kilkoma członkami ORMO podjął próbę aresztowania, Sadowski jednak ranił milicjanta i ostrzeliwując ormowców zdołał zbiec.