Sołtysi otrzymali również prawo posiadania kowala, szewca, piekarza i jatki rzeźniczej, odliczania sobie jednej trzeciej kar sądowych, oraz prawo do polowania na ptaki, dziką zwierzynę i zające, z zastrzeżeniem, iż w przypadku używania sieci (structurae capreolorum) połowę złowionej zwierzyny zobowiązani byli oddać panu wsi. Otrzymali też przywilej połowu ryb siecią w jeziorze Malge (dawna nazwa Jeziora Stęszewskiego). W zamian ich obowiązkiem było pobieranie dziesięciny od mieszkańców wsi i zawożenie jej do dziekana poznańskiego oraz "służenie właścicielowi wsi na koniu""Słownik historyczno - geograficzny ziem polskich w średniowieczu" Poznań, cz.IV, IH PAN, s 676. Kościół jako właściciel wsi reprezentowany był przez regensów (zarządców) – zazwyczaj dziekanów poznańskich lub innych urzędników kościelnych.
W roku 1404 kapituła katedry poznańskiej zezwoliła Jakubowi, młynarzowi z Jerzyna, na odbudowanie młyna w Stęszewku przy jeziorze. Młynarz otrzymał połowę młyna wraz z działką pod młyn oraz zagrodę i łąki. Miał pokryć 1/3 kosztów budowy, natomiast kapituła miała sfinansować pozostałe 2/3. Młynarz otrzymał prawo do wyrębu drzew w lasach kapituły na potrzeby napraw oraz prawo połowu ryb w jeziorze, jak również wypasania bydła w lasach i na łąkach.