Żywi się jagodami, owocami i owadami (co potwierdzają także badania zawartości żołądka). Zdobyczy szuka pośród oplątew (Tillandasia), w mniejszym stopniu jednym z gatunków rodzaju Acnistus i/lub Bassovia lucida. Descourtilz pisze, że C. cristata żywi także się owocami Acnistus arborescens, przynajmniej sezonowo. W przeciwieństwie do treści wczesnych przekazów, dwa osobniki zaobserwowane w 1996 były niezwykle trudne do dostrzeżenia pośród epifitów.
Lęgi O lęgach brak danych. Z około 55 okazów muzealnych dwa to młodociane samce, które odłowiono w styczniu i maju. Dwa inne samce, zebrane w styczniu i czerwcu, miały małe jądra, co wskazuje na to, że nie były wtedy w trakcie sezonu lęgowego.
Status i zagrożenia Przez IUCN gatunek jest klasyfikowany jako krytycznie zagrożony wyginięciem (CR, Critically Endangered) nieprzerwanie od 1994 (stan na 2025). Możliwe, że gatunek już wymarł. Z dowodów w postaci okazów muzealnych i jednego potwierdzonego zapisu obserwacji wzrokowej wynika, że w połowie XIX wieku nie był to gatunek rzadki, nawet w siedliskach wtórnych. Ostatni znany okaz muzealny odłowiono w 1931 i odtąd miało miejsce tylko kilka zasłyszanych i niepotwierdzonych obserwacji aż do 1996, gdy bławatniczek został ponownie odkryty (obserwowano dwa osobniki w ciągu kilku dni).