miejsca, gdzie zebrano te okazy, skupione są w okolicach (także dalszych) miasta Rio de Janeiro, leżą na wysokości 150–900 m n.p.m. W 2023 Silva i inni skatalogowali kolejne okazy muzealne, zwiększając liczbę znanych okazów do 104. Miejsce ponownego odkrycia gatunku (w 1996) znajduje się w górach Serra dos Órgãos, poniżej Teresópolis (550 m n.p.m.). Od 1990 gatunek kilkukrotnie stwierdzano także w okolicach miasta Ubatuba w stanie São Paulo, jednak nie są to obserwacje potwierdzone, choć siedliska w tamtych okolicach wydają się odpowiednie dla tego ptaka. W 2007 odkryto w Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie okaz gatunku, rzekomo odłowiony gdzieś w stanie São Paulo między majem 1819 a kwietniem 1820.
Ekologia Bławatniczek występuje w regionie Mata Atlântica, zarówno w lasach pierwotnych, jak i wtórnych. Uczęszcza także do zadrzewień w opuszczonych dawnych miejscach wycinki, a raz widziany był w zakrzewieniu. Co do głosu nie ma całkowitej pewności. Jedno z doniesień mówi o podobnym do wróblego ćwierknięciu, zaś drugie o wydawanym przez oba ptaki z pary głośnym dźwięku, opisanym jako krótki, ochrypły (także: szorstki) i zaprzeczający. Na temat zachowania bardzo mało danych. Przypuszczalnie bławatniczek przebywa parami, w środkowych warstwach roślinności.