W latach 1944–1945 mieszkała w Milanówku pod Warszawą, zaś po zakończeniu wojny wraz z rodziną wróciła do PoznaniaMaria Wojciechowska, „Prehistoria” Instytutu Zachodniego, „Dzieje Najnowsze”, t. 2: 1970, nr 3, s. 226–230..
Jako zastępca sekretarza generalnego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (3 maja 1946 – 31 października 1958) reaktywowała działalność tej placówki, pełniąc przez piętnaście lat funkcję głównego redaktora wydawnictw PTPN (do 23 kwietnia 1961)Taż, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk po drugiej wojnie światowej, „Roczniki Historyczne”, t. 23: 1957 (Księga pamiątkowa w stulecie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk), s. 509–559.. Należała do członków założycieli Instytutu Zachodniego (1945), którego pierwszym dyrektorem był Zygmunt Wojciechowski (1945–1955), zajmując się sprawami czeskimi. Z racji częstych wyjazdów do Czechosłowacji oraz rozpoczętej współpracy z uczonymi czeskimi, zajęła się tematyką słowianoznawczą – docent Instytutu Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk (1 lipca 1957 – 31 grudnia 1972), następnie na emeryturze.