Wkrótce po ukazaniu się dzieło to zostało przetłumaczone na 10 języków. Następny etap rozwoju eko-filozofii prowadził do eko-teologii. W 1984 roku odbyła się pierwsza międzynarodowa konferencja na temat ekoteologii, w w Devon, której efektem była rozprawa Eco-Theology: Toward a Religion for our TimesH. Skolimowski, Eco-Theology: Toward a Religion for our Times, Eco-Philosophy Centre 1985 a później dzieło pt. A Secred Place to DwellH. Skolimoski, A Secred Place to Dwell: Living with Reverence Upon the Earth, Element Book, UK 1993 (jego polskie tłumaczenie ukazało się w roku 1999 pt. Święte Siedlisko Człowieka).
Następna faza rozwoju eko-filozofii dotyczyła przedefiniowania roli i znaczenia umysłu w filozofii i całym kosmosie. Główne dzieło na ten temat (prawdopodobnie opus magnum Skolimowskiego) nosi tytuł The Participatory Mind (Umysł partycypujący)H. Skolimowski, The Participatory Mind, A New Theory of Knowledge and of the Universe, Penguin books, London 1994, przetłumaczona na język czeski, ale nie na polski. W 1992 roku okazała się książka Living Philosophy: Eco-Philosophy as a Tree of Life (Filozofia żyjąca: Eko-filozofia jako drzewo życia)H. Skolimowski, Living Philosophy: Eco-Philosophy as a Tree of Life, Penguin Books, London 1992.