hipotezy Gai J. Lovelocka, koncepcji odpowiedzialności H. Jonasa, poszczególnych prądów etyki środowiskowejM. Bonenberg, Etyka środowiskowa: założenia i kierunki, Zakład Etyki w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1992 czy też ruchu New AgeW. Tyburski, Powstanie i rozwój filozofii ekologicznej. Problemy Ekorozwoju, Problem of Sustainable Development 2006, vol. 1, no 1 Politechnika Lubelska 2006J. M. Dołęga, Ekofilozofia – nauka XXI wieku, Problemy Ekorozwoju, Problem of Sustainable Development 2006, vol. 1, no 1 Politechnika Lubelska 2006.
Źródłowym manifestem eko-filozofii był esej pt. Ecological humanism (Ekologiczny humanizm), wygłoszony w czerwcu 1974 w czasie sympozjum na temat alternatywnej technologii, w Architecture Association School of Architecture w Londynie. W roku 1977 ukazał się mały traktat filozoficzny pod tym samym tytułemH. Skolimowski, Ecological humanism, Gryphon Press, Lewes, Sussex 1977. Rok później „ekologiczny humanizm” został zastąpiony terminem „eko-filozofia” i dalej był konsekwentnie stosowany. W roku 1981 ukazała się główna publikacja nt. filozofii ekologicznej pt. Eco-philosophy: Designing New Tactics for LivingH. Skolimowski, Eco-philosophy: Designing New Tactics for Living, Marion Boyars Publishers, London 1981. Było to oficjalne oznajmienie nowego kierunku filozofii współczesnej.