Określała się jako antyklerykalna i republikańska.
W kwietniu 2007 roku była jedną z sygnatariuszek manifestu, w którym grupa intelektualistów uznała akty terroryzmu za niedopuszczalne. Podczas demonstracji po zamachu ETA na lotnisko Barajas w grudniu 2006 roku przeczytała oświadczenie „Za pokojem, życiem, wolnością i przeciwko terroryzmowi".
Grandes była zaangażowana w ruch feministyczny i uczestniczyła w demonstracjach oraz protestach feministycznych. W 1998 roku była członkinią Izquierda Abierta i wyraziła poparcie dla samookarżenia Ramony Maneiro, która pomagała swojemu partnerowi Ramónowi Sampedro w przeprowadzeniu eutanazji.
Życie prywatne i śmierć
W 1994 roku wyszła za mąż za hiszpańskiego poetę Luisa Garcíę Montero, dyrektora Instytutu Cervantesa. Z małżeństwa tego miała jedną córkę, a z wcześniejszego związku jednego syna. Była zagorzałą kibicem klubu piłkarskiego Atlético Madryt.
W październiku 2021 roku Grandes ujawniła w swoim felietonie w dzienniku „El País", że we wrześniu 2020 roku zdiagnozowano u niej raka. Zmarła 27 listopada 2021 roku w swoim domu w Madrycie. Jej śmierć wywołała falę kondolencji ze strony świata kultury i polityki, w tym premiera Hiszpanii Pedro Sáncheza.
Twórczość
Powieści