Jak zauważył Raniero Cantalamessa, wszystkie te znaczenia mówią przede wszystkim o „przejściu poprzez mękę” Chrystusa. Poza nielicznymi wyjątkami brak tekstów, które wyraźnie identyfikują przejście ze zmartwychwstaniem Chrystusa. Jeden z późniejszych tekstów mówi, że Pascha to „przejście Chrystusa ze śmierci do życia drogą prowadzącą przez zmartwychwstanie”:
Również Kwintus Juliusz Ilaryjski (+ 397) głosił:
Teksty Ojców pokazują, że pierwotna tradycja stawiająca w centrum Paschy „błogosławioną Mękę” Zbawiciela – żywa u kwartodecyman w Azji mniejszej, w Kościołach syryjskich oraz u ojców łacińskich – dzięki Augustynowi została utrwalona także wtedy, gdy powszechnie przyjęto, że słowo Pascha ma być rozumiane jako przejście.
Ojcowie Kościoła Pierwsze znane użycia terminu misterium paschalne (dosłownie misterium Paschy) znajduje się w homilii Melitona z Sardes O Passze (gr. Peri Pascha) powstałej między rokiem 160 i 170:Cantalamessa R. OFMCap, (1993) w: Easter in the Early Church, s. 41, przypis końcowy d. Cf. Ef3:4;