Pod naciskiem społeczności międzynarodowej już w czerwcu 1998 roku rozpoczęły się w tanzańskiej Aruszy negocjacje pokojowe pomiędzy ugrupowaniami Hutu i Tutsi. Funkcję mediatora pełnił początkowo były prezydent Tanzanii Julius Nyerere, a po jego śmierci w październiku 1999 – były prezydent RPA Nelson Mandela. Ostatecznie 28 sierpnia 2000 roku, pod długich i trudnych negocjacjach, rząd Burundi, Zgromadzenie Narodowe oraz koalicja siedmiu partii Hutu (tzw. G-7) i koalicja dziesięciu partii Tutsi (tzw. G-10) zawarli w Aruszy porozumienie w sprawie pokoju i pojednania w Burundi. Jego postanowienia przewidywały m.in. przerwanie działań wojennych. powołanie tymczasowego rządu koalicyjnego, złożonego z przedstawicieli partii reprezentujących interesy Hutu i Tutsi, który miał sprawować władzę w Burundi przez okres trzech lat – tj. do czasu przyjęcia nowej konstytucji i przeprowadzenia demokratycznych wyborów. przebudowę i reformę armii rządowej oraz państwowych służb bezpieczeństwa, m.in. poprzez zagwarantowanie, że liczba Hutu i Tutsi służących w ich szeregach będzie kształtować się na poziomie 50% do 50% utworzenie kierowanej przez ONZ komisji ds.