W 1947 władze brytyjskie wydały rozporządzenie, które zmuszało Polaków do opuszczenia Libanu. Mieli do wyboru powrót do Polski lub emigrację do Wielkiej Brytanii. W związku z tym Stanisław Frenkiel powrócił do Egiptu i wstąpił do Armii Brytyjskiej z którą wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie początkowo przebywał w obozie pod Blackshaw Moor w hrabstwie Staffordshire. W styczniu 1948 dołączyła do niego żona z urodzonym w Bejrucie synem, a on sam kilka miesięcy później został demobilizowany.
Dzięki Interim Treasury Committee for Polish Questions oraz poparciu Edwarda Raczyńskiego otrzymał stypendium dzięki któremu kontynuował naukę w Sir John Cass Technical College, School of Arts and Crafts. Jego prace uczestniczyły w zorganizowanej przez British Council pod koniec 1948 wystawie prac studentów zagranicznych, rok później odbyła się w londyńskim Cadogan Gardens pierwsza wystawa indywidualna prac Stanisława Frenkiela. Razem z Janem Wieliczko i Stefanem Knappem założyli Związek Młodych Artystów w Wielkiej Brytanii (Young Artists' Association). Równocześnie przez pierwsze półtora roku po przybyciu do Londynu pracował w metrze jako portier, a później jako sygnalista, W 1951 otrzymał etat nauczyciela w Bennett College w Sheffield. Od lat 50.