W tym samym roku wstąpił do Armii Andersa. Z portu Krasowodsk na pokładzie tankowca popłynął przez Morze Kaspijskie do Iranu. Anna w tym czasie dołączyła do grupy cywili idących za armią, spotkali się w Teheranie, gdzie Stanisław Fenkiel był tłumaczem w kwaterze głównej wojska. W 1943 przebywał w Iraku i Palestynie, gdzie przeszedł szkolenie oficerskie. Następnie został wysłany do Egiptu, gdzie miał uczestniczyć w kampanii włoskiej, w planowanym lądowaniu w Grecji pod dowództwem gen. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza, ale w związku z protestem zgłoszonym przez Stalina operację odwołano. Pozostał w Egipcie do końca wojny, a następnie udał się na urlop do Bejrutu, gdzie na Uniwersytecie Amerykańskim Anna studiowała medycynę.
Od listopada 1945 studiował na Libańskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył w 1947. Tworzył rysunki przedstawiające bywalców kawiarni, prostytutki, żebraków i ludzi na targu, obszerna kolekcja przetrwała do czasów współczesnych. Debiutował wystawiając prace na Uniwersytecie Amerykańskim, współpracował z wydawanymi przez polskich uchodźców czasopismami Pion i Dziurka od klucza, którego był współzałożycielem (wspólnie z Zygmuntem Mazurem i Józefem Galubą). Zaangażował się w działalność środowiska Polaków, poznał Hankę Ordonównę i Michała Tyszkiewicza, którzy również przebywali w Bejrucie.