dowódcy Brygady Artylerii. Za swoje odważne czyny i bohaterstwo wykazane podczas walk, 19 lutego 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.:
15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w „grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”. Tego samego dnia minister spraw wojskowych zezwolił mu „korzystać tytularnie ze stopnia podpułkownika”.
Po wojnie i powrocie z pułkiem do Poznania był dowódcą dywizjonu w 14 Wielkopolskim pap, od 1921 był zastępcą dowódcy tej jednostki. Ukończył kurs wyższych dowódców DOGen. Poznań. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 4. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był 19 pułk artylerii polowej w Nowej Wilejce. 8 maja 1922 Minister Spraw Wojskowych generał dywizji Kazimierz Sosnkowski zezwolił mu korzystać tytularnie ze stopnia podpułkownika. Od 1923 był zastępcą dowódcy 19 pułku artylerii polowej. 31 marca 1924 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W maju 1927 został wyznaczony na stanowisko dowódcy tego pułku, który 31 grudnia 1931 został przemianowany na 19 pułk artylerii lekkiej.