Dla większości ras pies poruszający się tym chodem wygląda niezgrabne. Jego tył kołysze się z boku na bok, a pies nie może unieść tylnych nóg, włócząc je po ziemi. Prędkość w chodzie amble jest taka sama jak w wolnym kłusie. Jest to więc chód energetycznie nieekonomiczny i powinien być stosowany wyłącznie w krótkim przejściu ze stępu do kłusa, lub gdy zmęczony pies chce odpocząć po kłusie.
Amble jest charakterystycznym sposobem wolnego przemieszczania się wilkówPat Goodmann, Erich Klinghammer, Jessica Willard, "Wolf Ethogram", 2002.
Amble Amble nie jest preferowanym chodem psów, gdyż jest on bliski inochodowi, który jest nieprawidłowy dla większości ras psów. Gdy poruszający się chodem amble pies stopniowo przyspiesza, dwie nogi po tej samej stronie ciała, które posuwają się razem naprzód zaczynają przenosić całą masę ciała psa. Następnie dokonują tego nogi po przeciwnej stronie ciała psa. Wówczas pies zaczyna się poruszać w taki w sposób, że tylko dwie nogi sięgają ziemi w danej chwili (albo obie prawe nogi lub obie lewe nogi).