Wysnuto więc teorię, że kultura Clovis rozwinęła się już w Ameryce, a lądowy pomost z Azją przekroczyli jej przodkowie. Wyjaśniałoby to również dlaczego w różnych częściach obu kontynentów odnajdowano charakterystyczne narzędzia i ostrza kultury Clovis wykonane z kamienia i zwierzęcych kości. Ponieważ sama kultura istniała prawdopodobnie tylko kilkaset lat, to nie mogła w tak krótkim czasie rozprzestrzenić się na obszarze obu Ameryk. Wyniki badań amerykańskich archeologów Michaela Watersa i Thomasa Stafforda dowodzą, że jeszcze przed jej powstaniem musiały żyć ludy, od których przejęła ona technikę wyrobu narzędzi.
Życie Paleoindian thumb|250px|Rysunek Heinricha Hardera, przedstawiający Paleoindian polujących na gliptodonta
Wcześni osadnicy przemieszczali się w grupach, liczących przypuszczalnie od 20 do 60 członków. Początkowo schronienie znajdowali w górskich jaskiniach, na nadmorskich bagnach lub wybrzeżu, gdzie zajmowali się rybołówstwem. W miesiącach letnich, kiedy jedzenia było pod dostatkiem, myśliwi polowali na dziką zwierzynę, a w lasach zbierali orzechy, jagody oraz jadalne korzenie.