Zapowiedziany przez I Zjazd Harbiński Centralny Polski Komitet Narodowy, na czele z Ignacym Sobieszczańskim, powstał w październiku 1918 r. Komitet ten podporządkował się Polskiemu Komitetowi Narodowemu w Paryżu w dziele odbudowy zjednoczonej i niepodległej Polski. Wkrótce Polski Komitet Narodowy dysponował siecią odpowiedzialnych pełnomocnikówStanisław Lubodziecki, Polacy na Syberii w latach 1917–1920, Wspomnienia, „Sybirak”, 1934, nr 3/4, s. 37..
CPKN nadal utrzymywał ścisłą współpracę z Polskim Komitetem Wojennym (d. Polskim Komitetem Wojskowym) we Władywostoku, tworzącym Polską Armię. Oba te ośrodki, cywilny i wojskowy, wyłoniły wspólne Biuro Polityczne na Syberię i Rosję i zorganizowały sieć oddziałów i pełnomocników Centralnego Polskiego Komitetu Narodowego. Polonia utrzymywała kontakt, we własnym interesie, z admirałem Aleksandrem Kołczakiem, dyktatorem syberyjskim, naczelnikiem rządu omskiego. Porozumienie Centralnego Polskiego Komitetu Narodowego z Kołczakiem, doprowadziło do urzędowego wypracowania zasad uwalniania Polaków z poddaństwa rosyjskiego.