Wkrótce Harbin stał się centralnym ośrodkiem działalności Polaków na rzecz niepodległości Polski. Istotnym etapem jednoczenia Polaków: syberyjskich i mandżurskich stał się I Zjazd w Harbinie w marcu 1918 r. Zjazd zorganizowała Polska Rada PolitycznaStanisław Lubodziecki, Polacy na Syberii w latach 1917–1920, Wspomnienia, „Sybirak”, 1934, nr 3/4, s. 5.. Wzięli w nim udział delegaci gmin polskich. Uczestnicy Zjazdu przewodniczącym wybrali Ignacego Sobieszczańskiego. Zjazd opracował najważniejsze cele Polonii Syberyjskiej, które zostały wydrukowane w „Wiestniku Mandżurii”. Określały one najważniejsze cele i oczekiwania narodu polskiego w I wojnie światowej oraz stosunek Polonii syberyjskiej do tych celówStanisław Lubodziecki, Polacy na Syberii w latach 1917–1920, Wspomnienia, „Sybirak”, 1934, nr 3/4, s. 7–8; Kazimierz Grochowski, Polacy na Dalekim Wschodzie, Harbin w Chinach, 1928, Listy Polskie z Dalekiego Wschodu Azji i Biuletyn Handlowo-Przemysłowy, 1928, nr 4/39..