W 1972 obiekt pod numerem 43, stanowiący drewniany dom, a poprzednio zakład kotlarski, został włączony do uaktualnionego wówczas spisu rejestru zabytków Sanoka.
Realna możliwość wyburzenia domu była relacjonowana przez Zdzisława Beksińskiego już w 1973. W 1974 podejmowano wstępne plany zagospodarowania tego terenu (według projektów miały tam powstać np. spółdzielnia, skwer, pawilon). Według wspomnień malarza decyzja o usunięciu jego rodzinnego domu była podyktowana zamiarem usunięcia „budynków szpecących drogę do partyjnego ośrodka w Arłamowie” (miał on być wręcz świadkiem faktycznego wskazywania przez urzędników przeznaczonych do zniszczenia budowli i oznaczania ich). W związku z tym rodzina Beksińskich planowała przeprowadzkę do Warszawy już w 1975 i w 1976. Wiosną 1977 artysta zakupił dla rodziny mieszkanie w stolicy. W 1977 nastąpiło wywłaszczenie, a majątek zabudowań został wyceniony na 200 tys. zł. Zdzisław Beksiński otrzymał kwotę za wywłaszczenie (potem środki z tego tytułu przeznaczył na zakup mieszkania w Warszawie dla syna Tomasza). 14 września 1977 z mieszkania do Warszawy wyjechali Zdzisław i Zofia Beksińscy.