W 1922 roku, gdy część Górnego Śląska została włączona do Polski, witała wkraczające do Katowic wojsko polskie z gen. Stanisławem Szeptyckim na czele, a w kolejnym roku przemawiała w czasie uroczystości powitania prezydenta Polski Stanisława Wojciechowskiego w Katowicach.

Okres międzywojenny W latach międzywojennych działała głównie w Związku Towarzystw Polek wchodząc od 1922 roku w skład jego Zarządu Głównego, a dwa lata później zostając jego wiceprzewodniczącą. Po rozłamie w Związku Towarzystw Polek, do którego doszło w 1926 roku po przewrocie majowym, przeszła do związanego z Chrześcijańską Demokracją opozycyjnego Katolickiego Związku Towarzystw Polek. Została członkinią Zarządu Głównego związku, a od 1936 roku jego wiceprezeską, pełniąc jednocześnie funkcję przewodniczącej jego bogucickiego oddziału. Obok Elżbiety Korfantowej, Emilii Surowczyn, Magdaleny Hulokowej i Kazimiery Medlewskiej była jego głównym filarem. Jako członkini zarządu wielokrotnie przemawiała na zebraniach lokalnych organizacji na terenie województwa śląskiego. Cieszyła się też opinią wytrawnej prelegentki.