Lekarz
Krzysztof Opaliński w roku 1642 tak pisał w satyrze Na zbytki w częstowaniu i bankietach w cyklu Satyry albo przestrogi do poprawy rządu i obyczajów w Polsce, ukazując groch ze słoniną jako element dawnej tradycji, ustępującej nowym modom:
Jednak w wieku XVII ten sam groch ze słoniną wśród szlachty był już potrawą staromodną i jadaną przede wszystkim przez uboższych, najbardziej konserwatywnych jej przedstawicieli. Na przełomie XVII i XVIII wieku groch ze słoniną był elementem wyżywienia ubogich chorych w szpitalu św. Łazarza w Warszawie. Zarazem ta sama potrawa bywała spożywana na dworze królewskim. 3 sierpnia 1735 obchodzono w Warszawie święto Orderu Orła Białego i zarazem imieniny króla Augusta III Sasa. Po uroczystościach i nadaniu orderu dziesięciu nowym kawaleromJednym z odznaczonych był kuchmistrz koronny . oraz obiedzie na zaproszenie króla, odbyły się zawody w strzelaniu do tarczy. Udział w nich wziął król, królowa i najwyżsi dostojnicy dworu oraz korpusu dyplomatycznego. W kolejnych rundach nagrodami były tradycyjne dania kuchni polskiej.
Innymi nagrodami kulinarnymi był marcepan z kieliszkiem wina, czernina z zająca podana z chlebem i piwem, kiełbasa z kapustą i śledzie z kwaszonymi ogórkami.