uczestnicy wielotysięcznych manifestacji domagali się całkowitego wycofania Brytyjczyków z Iraku. W tej sytuacji Abd al-Ilah oznajmił, że nie podpisze traktatu i doprowadził do dymisji premiera. Aby jednak nie rozdrażniać szyitów (Dżabr był pierwszym w historii Iraku szefem rządu wywodzącym się z tej grupy wyznaniowej), na czele nowego rządu postawił innego polityka tego wyznania. Zmiana rządu i odrzucenie traktatu nie zakończyły manifestacji; ich uczestnicy nadal krytykowali monarchię i domagali się działań na rzecz poprawy sytuacji najuboższych. Wiele demonstracji organizowały grupy związane z Iracką Partią Komunistyczną. Składane przez as-Sadra obietnice nowych wyborów uznawano za niewystarczające. Protesty (znane w irackiej historiografii jako Wasba - Zryw) wygasły dopiero późną wiosną 1948, a ostatecznie zakończyło je wprowadzenie przez rząd stanu wojennego w związku z wojną izraelsko-arabską.
W warunkach stanu wojennego przeprowadzone zostały wybory parlamentarne, po których Muhammad as-Sadr złożył dymisję z urzędu. Abd al-Ilah powołał na nowego premiera Muhazina al-Badżahdżiego; wielu ministrów z poprzedniego gabinetu zachowało stanowiska. Sam as-Sadr powrócił na stanowisko przewodniczącego Senatu i pozostał na nim do śmierci w 1956.
Przypisy
Kategoria:Szyiccy ulemowie z Iraku Kategoria:Ludzie urodzeni w Bagdadzie Kategoria:Premierzy Iraku Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1956