Brytyjskie władze mandatowe wydały go Francuzom; Mardam został osadzony w więzieniu na wyspie Arwad, po czym po raz trzeci skorzystał z amnestii. Polityk Bloku Narodowego W październiku 1927 był wśród twórców Bloku Narodowego, umiarkowanej organizacji niepodległościowej założonej przez przedstawicieli najbardziej wpływowych rodów syryjskich. Pierwszy przewodniczący Bloku, Haszim al-Atasi, włączył go do jego rady wykonawczej. W roku następnym Mardam został wybrany do syryjskiego Zgromadzenia Konstytucyjnego. W 1932 uzyskał reelekcję, ponadto został ministrem finansów w rządzie Hakkiego al-Azma. Został wybrany deputowanym także w 1936 oraz w 1943. 200px|right|thumb|Delegacja syryjska składa podpisy pod projektem układu francusko-syryjskiego, 1936 W 1936 współorganizował 60-dniowy strajk, który przerodził się w zamieszki antyfrancuskie; w jego rezultacie francuski rząd Frontu Ludowego zgodził się podjąć z Blokiem Narodowym rozmowy o nadaniu Syrii pełnej suwerenności. Dżamil Mardam (obok Haszima al-Atasiego, Sad Allaha al-Dżabiriego, Farisa al-Churiego oraz Rijada as-Sulha)był w delegacji syryjskiej, która brała udział w tych negocjacjach.