Od 7 grudnia 1953 do 25 grudnia 1956 ponownie zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR i równocześnie przewodniczący Biura Rady Ministrów ZSRR ds. inżynierii, od maja 1955 do śmierci Państwowego Komitetu Rady Ministrów ZSRR ds. nowej techniki, od 25 grudnia 1956 do śmierci I zastępca przewodniczącego Państwowej Komisji Ekonomicznej Rady Ministrów ZSRR ds. bieżącego planowania gospodarki ludowej. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 1 do 4 kadencji. Zmarł w wyniku choroby popromiennej, której doznał podczas nadzorowania próby pierwszej radzieckiej bomby termojądrowej w 1953. Pochowany na cmentarzu przy Murze Kremlowskim.
Jego imieniem nazwano fabrykę w Charkowie.
Małyszewa nieoficjalnie nazywano księciem tankogradzkimWiktor Suworow, Dzień "M", Poznań 2008..
Odznaczenia i nagrody Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (5 sierpnia 1944) Order Lenina (czterokrotnie) Order Suworowa I klasy (16 września 1945) Order Kutuzowa I klasy (19 kwietnia 1945) Nagroda Stalinowska (dwukrotnie) I medale.
Przypisy