5 sierpnia 1944 mianowany generałem lejtnantem, a 19 kwietnia 1945 generałem pułkownikiem służby inżynieryjno-tankowej. Od 14 października 1945 do 29 grudnia 1947 ludowy komisarz/minister przemysłu inżynierii transportu ZSRR, od 19 grudnia 1947 do 15 marca 1953 zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR Józefa Stalina. Od 9 stycznia do 28 grudnia 1948 i ponownie od 4 stycznia do 9 marca 1949 przewodniczący Państwowego Komitetu Rady Ministrów ZSRR ds. wprowadzania postępowej techniki w gospodarce ludowej. Od 28 grudnia 1948 do 4 stycznia 1949 minister inżynierii ZSRR, od 16 marca 1949 do 21 kwietnia 1950 przewodniczący Biura Rady Ministrów ZSRR ds. inżynierii i okrętownictwa, od 10 stycznia 1950 do 31 października 1950 minister przemysłu stoczniowego ZSRR, od 16 października 1952 do 5 marca 1953 członek Prezydium (Biura Politycznego) KC KPZR. Od 18 października 1952 do 5 marca 1953 członek Stałej Komisji ds. Zagadnień Obrony przy Prezydium KC KPZR, od 5 listopada 1952 do 11 marca 1953 przewodniczący Biura Rady Ministrów ZSRR ds. inżynierii i przemysłu elektrycznego. Od 15 marca do 8 sierpnia 1953 minister przemysłu ciężkiego i transportowego ZSRR, od 26 czerwca 1953 do 28 lutego 1955 minister średniego przemysłu maszynowego ZSRR.