Dane przekazywane były przez urządzenia próbnika dziesięciokrotnie szybciej niż przez urządzenia sond pierwszej serii.
Doświadczenia naukowe Pionier 7 umożliwił przeprowadzenie sześciu doświadczeń naukowych. Z Goddard Space Flight Center pochodził jednoosiowy magnetometr mający za zadanie wyznaczenie rozkładu magnetycznego pola Słońca. Odpowiednia sonda magnetometru osadzona była na wysięgniku w odległości 1,5 m od korpusu próbnika celem zmniejszenia do minimum oddziaływania własnego pola magnetycznego Pioniera 7. Trzy doświadczenia związane były z badaniem wiatru słonecznego. Skonstruowany w Massachusetts Institute of Technology detektor plazmy dokonywał pomiarów ilości, gęstości, kierunku i energii dodatnich jonów elektronów w wietrze słonecznym. Detektor stanowi klatkę Faradaya ze wbudowanymi delikatnymi siatkami wolframowymi, przez które cząstki plazmy muszą przenikać, by dotrzeć do płytki kolektora. Ustawiczna zmiana napięcia na siatkach umożliwiała przenikanie cząstek w 48 różnych przedziałach energii. Analizator plazmy zbudowany w Ames Research Center, również służył do badania cząstek w niej zawartych. Skonstruowany był z dwóch zaokrąglonych płytek, dopasowanych ze sobą i stanowiących ćwiartkę kuli.