Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.
W marcu 1926 roku Skokowski powrócił do pracy w ministerstwie i 22 grudnia 1927 roku został radcą ministerialnym. Poparł przewrót majowy z 1926 roku i politykę Piłsudskiego. Od 1 grudnia 1928 roku do początków 1931 roku był referentem do spraw społecznych w ambasadzie w Londynie, a 1 kwietnia powrócił do pracy w Ministerstwie Opieki Społecznej, by już 19 września zostać kierownikiem ministerialnej Inspekcji Ubezpieczeń Społecznych. Jako pełnomocnik rządu kierował polską delegacją w rokowaniach w sprawach polityki pracy i opieki społecznej z Czechosłowacją, Rumunią, Francją i Wolnym Miastem Gdańskiem. Pod koniec lat 1930. został zastępcą komisarza Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, wykładał też politykę emigracyjną na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i traktaty handlowe oraz traktaty pracy na Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie, publikował również prace i artykuły.