W 1924 był zweryfikowany w korpusie oficerów kawalerii pospolitego ruszenia.
Na początku istnienia II Rzeczypospolitej pracował w Urzędzie Wojewódzkim w Stanisławowie, skąd z dniem 31 grudnia 1923 został przeniesiony na emeryturę. Został właścicielem i zarządcą majątku leśnego w Kalnicy. W 1932 przedstawiciele jego rodziny ze Lwowa (zapisywanej także Borck Prek), Lucja, Klementyna i Ksawery, objęli we własność dwie wsie: Smerek i Strzebowiska zaś sam Lucjan Borek-Prek, był właścicielem wsi od 1938 do 1939. Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie. W pierwszej połowie 1937 został członkiem Małopolskiego Towarzystwa Łowieckiego i Polskiego Związku Łowieckiego, a ponadto został mianowany podłowczym w powiecie leskim
Był żonaty. Miał syna Stefana. Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji niemieckiej został aresztowany przez Gestapo pod zarzutem ułatwiania przekraczania granicy z Węgrami, po czym 5 kwietnia 1940 osadzony w więzieniu w Sanoku, gdzie przebywał do 22 czerwca 1940. Następnie skierowany do obozu koncentracyjnego Dachau;