Nocą z 30 września na 1 października udali się do miejscowości Rovreta, przy samej granicy z Włochami, gdzie powołali Rząd Tymczasowy. Tymczasową siedzibą owego gabinetu cieni stała się opuszczona fabryka w Roveretcie .
Rząd Tymczasowy już w dniu jego powołania został uznany przez Włochy oraz konsula Stanów Zjednoczonych rezydującego we włoskiej Florencji. Wsparcie dla przewrotu ze strony tych krajów wynikało z ich braku poparcia dla poprzedniego socjalistycznego rządu. Kolejnym krajem, który uznał nowy rząd, była Republika Południowych Moluków – quasi państwo uznawane jedynie przez USA i Holandię. Puczystom broń dostarczył rząd Włoch, który też, mimo braku poparcia międzynarodowego dla nowego rządu San Marino, wysłał na teren republiki swoje wojska, składające się z oddziałów regularnej armii i żandarmerii. O bezpośrednim wsparciu nowych władz ze strony Włoch, świadczy również, że uzbrojeni karabinierzy włoscy (żandarmeria wojskowa) chronili nowy rząd, pilnując porządku od trzech stron graniczących z terytorium Włoch.