W trakcie rządów koalicji odnotowano szybki rozwój przemysłu, głównie zajmującego się ceramiką – liczba zakładów ceramicznych wzrosła z 68 (1945) do 537 (1958), duży sukces odniesiono też w produkcji wina i zboża. Na skutek tych wydarzeń rząd zamykał budżet nadwyżką w wysokości czterystu milionów lirów. Dzięki wysokim nadwyżkom do wszystkich mieszkań w kraju doprowadzono wodę i elektryczność, a także wybudowano dziesiątki kolejnych domostw.
Na początku lat 50. doszło do incydentów granicznych na granicy z Włochami rządzonymi przez centroprawicę. Włochy chciały w ten sposób obniżyć potencjał gospodarczy San Marino. Konflikt rozpoczął się w sierpniu 1949 roku, od otwarcia kasyna na terenie San Marino, na co zgodę wyraził lewicowy rząd. Włochy poprzez blokadę republiki San Marino wymusiły powstanie nowego rządu i zamknięcie kasyna, co nastąpiło w roku 1951 i zostało zatwierdzone oficjalną umową w 1953.