Motyw wiosennego ogrodu był częstym wzorem późniejszych dywanów perskich.
Dywan Ardabil
W 1893 roku Muzeum Wiktorii i Alberta nabyło XVI-wieczny perski dywan (10,51 × 5,35 m), tzw. dywan Ardabil. Bliźniaczy, lecz w gorszym stanie, dywan (7,28 × 4,11 m) został podarowany w 1953 roku przez Jeana Paula Getty'ego Los Angeles County Museum of Art. Dywan z Londynu zachował podpis rzemieślnika wraz z datą produkcji – 1539–40. Obydwa zostały nabyte w firmie Vincent Robinson and Co. of London, przy czym dywan z Los Angeles przeszedł przez ręce kilku właścicieli. Dywany powstały zapewne na zamówienie królewskie i pochodzą najprawdopodobniej z rodowego sanktuarium Safawidów, zbudowanego wokół grobowca szejka Safi ad-Dina (zm. 1324) w Ardabil – stąd ich obecna nazwa. Wzór dywanów Ardabil to w części środkowej duży, żółty medalion otoczony wianuszkiem owali w centrum prostokątnego pola z dwiema lampami umiejscowionymi symetrycznie po bokach i czterema elementami różnymi w stylu medalionu. Część środkowa otoczona jest czterema równoległymi obramowaniami. Tło stanowią fantastyczne kwiaty i liście na ciemnoniebieskim podkładzie.