Ich rozmowę przerywa przybycie Demonów i Furii, za które przebrali się Paladyni Atisa. Paladyni odbierają Orkanowi jego broń (Par ce fer tu périras - Je suis la furie). Zadowoleni z podstępu Paladyni świętują połączenie Atisa i Argie (Formez les noeuds les plus charmants). Anzelm jednak nie poddaje się, wysyła przeciw spo=iskowcom swoje wojska. Atis ze swoimi towarzyszami zamyka się w zamku.
Akt III W chwili gdy Anzelm atakuje zamek (Tu vas tomber sous mapuissasnce!), wróżka Manto zamienia go w chiński pałac, sama zaś staje przed Anzelmem w stroju pięknej niewolnicy. Anzelm ulega jej urokowi, a ona wyznaje mu miłość, przyrzekając, że i ona i pałac będą do niego należeć jeśli złoży przysięgę na wierność (Je ne veux que ta foi). Anzelm waha się. Manto tymczasem przyzywa Argie, która wybucha obrzeniem na to, że Anzelm składa hołdy innej kobiecie (Tu me suivras). Manto łączy dłonie Argie i Atisa (Amour chante, l'Hymen soupire).