po klęsce wojsk polskich dostał się do niewoli sowieckiej, z której zbiegł (unikając zbrodni katyńskiej). Przedostał się na Węgry, gdzie został internowany, ale ponownie uwolnił się. Na początku 1940 skierowany do pracy konspiracyjnej w kraju, członek najpierw Związku Walki Zbrojnej, następnie AK. Organizował prace wywiadowcze przeciw Niemcom, stał na czele Brygad Wywiadowczych. W 1944 zabezpieczał kontrwywiadowczo operację Most III (dostarczenie do Londynu zdobytych elementów niemieckiej rakiety V2). Od 1944 członek organizacji „NIE” – szef wywiadu Obszaru Południe. W marcu 1945 kierował wywiadem Obszaru Południe w Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj, następnie przeszedł do organizacji Wolność i Niezawisłość, gdzie kierował centralną komórką wywiadowczą II Zarządu Głównego.