Historia W Lesie Prudnickim zlokalizowane zostały trzy grodziska. W średniowieczu na szczycie Okopowej stał mały gród rycerski lub strażnica. W 1905 przeprowadzono w tym miejscu badania archeologiczne, w wyniku których znaleziono zwęglone pnie drzew, gliniane naczynia i spalone kości. Gród otoczony był częstokołem, a w środku znajdowały się drewniane chaty i masywna, kamienna budowla. Stojąc na szczycie wieży, strażnik mógł kontrolować rozległą dolinę Złotego Potoku, a także zakole rzeki Prudnik. W Dębnickiej Dolinie znajduje się kolejne grodzisko, zaznaczane na niemieckich mapach pod nazwą „Schlossplatz”, czyli „miejsce zamku”, „plac zamkowy”. Jest to typowe średniowieczne, dobrze zachowane grodzisko stożkowe. Na kwadratowej wyniosłości prawdopodobnie znajdowała się drewniana wieża, a na otaczających ją z trzech stron wałach palisada. Od czwartej strony gród chronił strumień. W 1998 Andrzej Dereń zlokalizował trzecie grodzisko – ślady nowożytnego obronnego, oszańcowanego obozowiska z czasów wojny trzydziestoletniej lub wojen śląskich. Po jednej stronie grodziska, od strony szczytu Okopowej wykonany jest nieregularny i duży rów.