Kanał pokonuje tutaj część różnicy wysokości pomiędzy tarasem nadzalewowym (Praskim, IIa) a zalewowym (I). Listwy progów tarasu zalewowego rozpościerają się powyżej rzeki zarówno na prawym jak i lewym jej brzegu, poniżej położonego dalej tarasu nadzalewowego wyższego (Praskiego, IIa), tworzącego wyraźną około 3 m (2–4 m) krawędź (skarpę) rozdzielającą te tarasy. Na północy miasta na lewym brzegu Wisły wznosi się lokalnie bezpośrednio nad nim znacznie wyższa skarpa warszawska, będąca krawędzią erozyjną morenowej Równiny Warszawskiej.
Wyróżnia się tarasy zalewowe: niższy (Ia), przylega do koryta Wisły, wyższy (Ib).
Płaska powierzchnia tarasu zalewowego znajduje się 3-4,5 m powyżej zwierciadła wody Wisły przy stanach niskich. Taras zalewowy wyższy położony jest na wysokości 82,5 m n.p.m..
Zwierciadło wód gruntowych znajduje się na głębokości około 1,5 m, w obniżeniach płycej (zwłaszcza pod tarasem nadzalewowym Praskim IIa). Na przykład na Zakolu Wawerskim na głębokości 0,0-0,5 m, a okresowo powyżej powierzchni.
Taras zalewowy zbudowany jest z piasków rzecznych i mad.