jeśli ich odstęp kątowy jest znacznie większy od tej wielkości, powstają dwa różne obrazy tych punktów i mogą być rozróżnione. Rayleigh określił nieco arbitralnie „kryterium Rayleigha”, według którego dwa punkty, których odstęp kątowy równy jest promieniowi kątowemu plamki Airy’ego mogą być uznane za rozdzielone. Należy zauważyć, że czym większa średnica soczewki lub jej apertura, tym większa rozdzielczość. Teleskopy astronomiczne są budowane z coraz większymi obiektywami, aby móc „zobaczyć” coraz większą ilości szczegółów w obrazie nieba.
Jedynie najwyższej jakości soczewki mają rozdzielczość ograniczoną przez kryterium dyfrakcyjne. Zwykle jakość soczewki ogranicza możliwość rozpoznania szczegółów. Zdolność ta jest wyrażona przez optyczną transmitancję operatorową (OTF), która opisuje przestrzenne (kątowe) zmiany sygnału świetlnego w funkcji przestrzennej (kątowej) częstotliwości. Gdy obraz jest rzutowany na płaską powierzchnię, taką jak film fotograficzny lub detektor półprzewodnikowy, częstotliwość przestrzenna jest preferowaną składową, ale gdy bierze się pod uwagę obraz w samej soczewce, korzystnie jest użyć częstotliwości kątowej. OTF można rozłożyć na dwie składowe: modułu i fazy w następujący sposób:
gdzie:
to częstotliwość przestrzenna odpowiednio w płaszczyźnie x i y.