W księdze tej widać wpływy astrologicznej tradycji Wschodu i poglądów ludowych (zapobieganie gradobiciu i uderzeniom pioruna – na te ostatnie sposobem miało być zakopanie w środku pola skóry hipopotama), ale także efekty początków naukowej obserwacji.
W księdze drugiej poruszono kwestie związane z podstawową dla ówczesnej gospodarki uprawą zbóż, a także roślin strączkowych. Ponadto znajdują się w niej porady dotyczące urządzenia i prowadzenia gospodarstwa rolnego. Układ tej księgi jest wzorowany na wcześniejszej literaturze agronomicznej, kolejno omówiono: sylwetkę idealnego właściciela ziemskiego i organizację pracy w gospodarstwie, wybór miejsca na gospodarstwo i tereny uprawne (w tym kwestię zaopatrzenia w wodę) oraz jego budowę, kolejne fazy produkcji zboża (od wyboru nasion aż po kwestie związane z przechowywaniem ziarna), uprawę roślin strączkowych, likwidację chwastów, na końcu zagadnienia związane z prowadzeniem gospodarstwa, w tym cechy, jakimi powinien charakteryzować się zarządca, podział i normy pracy oraz kwestie zdrowia i potrzeb pracowników rolnych.
Księga trzecia to kalendarz prac rolnych w podziale na miesiące.