Problemy stwarza też określenie czasu powstania Geoponik. W zachowanych kodeksach dzieło we wstępie zawiera list dedykacyjny, wysławiający cesarza Konstantyna VII Porfirogenetę (któremu zresztą w wydaniach z XVI i XVII wieku przypisywano autorstwo tego traktatu), co mogłoby wskazywać na okres panowania tego władcy, czyli wiek X. Jednak Kassianus Bassus nosi imię jeszcze typowo rzymskie, a jego tytuł (scholastyk) przestał być w Bizancjum używany w IX wieku. Ponadto z odwołań do osobistych doświadczeń zawartych w tekście utworu wynika, że jego autor mieszkał w pobliżu miasta Maratonima, które – według zachowanych źródeł – istniało od IV do VI wieku. Przyjmuje się zatem, że Geoponika powstały w wieku VI, w okresie późnego antyku. Później, przez ponad trzy wieki dzieło było nieznane, gdyż nie jest wzmiankowane przez żadnego z autorów. Prawdopodobnie pozostawało w jednej z konstantynopolitańskich bibliotek, gdzie w I połowie X wieku zostało odnalezione i – po dodaniu panegirycznej dedykacji dla cesarza, zapewne zastępującej pierwotną, skierowaną do syna autora i poddaniu pewnej (choć zapewne nieznacznej) redakcji – spopularyzowaneMikołajczyk, Wstęp. W: Geoponika, s. 36–37.. Prawdopodobnie nastąpiło to ok. roku 950, pod koniec panowania Konstantyna VII.