Pierwsze dane dotyczące zasobu archiwum pochodzą z informacji kierownik Janiny Kozłowskiej-Studnickiej z 11 maja 1923 r., w której informowała ona, że podległa jej instytucja dysponuje około 450 tysiącami akt. Zajmowały one około 2500 metrów bieżących. Gros archiwaliów stanowiły akta wytworzone w XIX wieku przez administrację rosyjską guberni grodzieńskiej, trochę było również dokumentów sprzed rozbiorów. Archiwum nie dysponowało prawie w ogóle aktami wytworzonymi w okresie I wojny światowej przez niemieckie władze okupacyjne terenów Białostocczyzny. Akta z lat 1915–1920 były, zdaniem Kozłowskiej-Studnickiej, w bardzo złym stanie ogólnym. Na terenie właściwym dla działalności archiwum, według informacji udzielonej w tymże, 1923 r., przez starostów z obszaru województwa białostockiego, zachowały się akta porosyjskie przechowywane w urzędzie miejskim w Suchowoli i w Dąbrowie. Z okresu tużpowojennego (sprzed 1920 r.) dokumentacja, której archiwum grodzieńskie nie gromadziło, zachowała się w pewnej ilości w wielu miastach i gminach wschodniej i południowej części województwa białostockiego.