Żerański pracował w Komisji do końca życia, a w latach 1932–1935 był jej przewodniczącym.
W 1921 roku ukazały się dwa opracowania Żerańskiego „Słownik elektrotechniczny do praktycznego użytku w biurach, składach i fabrykach elektrotechnicznych” oraz „Nowy słownik elektrotechniczny”, zalecane przez CKSE i wydane przez „Książnicę Polską” Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. W 1922 roku do wydawanego przez inż. Kazimierza Stadmuellera „Słownika Rzemieślniczego – III Dział Instalacyjny” Żerański dostarczył ok. 440 wyrażeń elektrycznych.
W czasie okupacji hitlerowskiej brał udział w pracach konspiracyjnej CKSE SEP. W tym czasie współtworzył m.in. dział VI słownika „Kolejnictwo elektryczne” z odpowiednikami w językach niemieckim i francuskim, ogłoszony w „Przeglądzie Elektrotechnicznym” z 1946 r. (zeszyt nr 2) oraz z 1947 (zeszyty: 1/2 i 5/6).
Obszarem zainteresowań Żerańskiego była również działalność bibliofilska. Był członkiem zarządu Towarzystwa Miłośników Książki w Krakowie, a także członkiem Towarzystwa Bibliofilów Polskich w Warszawie. W czasie okupacji hitlerowskiej działał w konspiracyjnym Kole Miłośników Ekslibrisu i Grafiki w Warszawie. Jego biblioteka zawierająca 6650 dzieł w 8550 woluminach spłonęła całkowicie w powstaniu warszawskim.