Podaje ograniczenia jakim podlegają Żydzi:
noszenie łat lub opasek z oznaczeniami, że są Żydami, zakaz zakupów w „aryjskich” sklepach oraz odwiedzania publicznych obiektów jak kawiarnie, kina, zakłady i sklepy, zakaz wytwarzania przedmiotów, artykułów oraz towarów, zakaz wychodzenia po zmroku, zakaz podróży bez zezwoleń.
Sytuację Żydów w Generalnym Gubernatorstwie Karski ocenia na podobną od tej panującej na terenach zaanektowanych przez III Rzeszę, jednak porównując uznaje ją za lepszą ze względu na większą liczebność Żydów, znacznie mniejszą liczbę Niemców oraz fakt, że ludność polska nie stosuje wobec Żydów tak radykalnych form represji jak Niemcy – „(...) ludność polska bądź co bądź nie okazuje jednak jeszcze skłonności do stosowania wobec żydów aż takich metod i takiej atmosfery, jak czynią to Niemcy”. Karski zaznacza jednak, że czasami w represjach wobec Żydów uczestniczy również polska ludność, szczególnie na terenach włączonych do III Rzeszy.
Zupełnie odwrotnie Karski relacjonuje sytuację Żydów na terenach II Rzeczypospolitej okupowanych przez Związek Radziecki. W rozdziale pt.