„Cléopâtre” jako pryz została przetransportowana do Portsmouth, zaś Pellew 29 czerwca został przedstawiony królowi przez Johna Pitta i nobilitowany.

W styczniu 1794 roku Pellew został dowódcą , potężnej fregaty uzbrojonej w działa 18-funtowe oraz 32-funtowe karonady na nadbudówce i forkasztelu, która w kwietniu została dołączona do eskadry komodora Johna Borlase’a Warrena płynącej w okolice Ouessant. W Dniu św. Jerzego (23 kwietnia) grupa wygrała starcie z francuską eskadrą, którą Warren miał powstrzymać od dalszych akcji. Anglicy zdobyli trzy z czterech okrętów; „Pomone” – najcięższa i największa fregata pływająca wówczas po morzach – poddała się „Arethusie”. 23 sierpnia eskadrze udało się zniszczyć kolejną grupę francuskich okrętów. Zachęcona takim obrotem spraw admiralicja sformowała drugą eskadrę pod dowództwem Pellewa. W ciągu kilku dni udało się jej zdobyć fregatę „Révolutionnaire”. Zimą okręty patrolowały okolice Brestu. Pod koniec stycznia 1795 roku Pellew został przeniesiony na HMS „Indefatigable”, stary 64-działowy okręt liniowy, przebudowany na fregatę, przez odcięcie górnych pokładów działowych. Na jego pokładzie Pellew, sam lub w towarzystwie Warrena, patrolował okolice Ouessant.