Niespełna rok później Francuzi ponownie zajęli Piemont i utworzona przez nich Rada Piemontu (Consulta del Piemonte) dekretem z dnia 23 lipca 1800 roku definitywnie zlikwidowała miejscowe trybunały, w tym także trybunał w NovarzeDel Col, s. 734-735..
Organizacja Siedziba trybunału znajdowała się w konwencie S. Pietro Martire w Novarze. Na jego czele stał inkwizytor wywodzący się z dominikańskiej prowincji św. Piotra Męczennika (Lombardii Górnej), a od roku 1728 w prowincji Obojga Lombardii. Jego jurysdykcja rozciągała się na całą diecezję Novara. Poza Novarą reprezentowany był przez wikariuszy rejonowych, nadzorujących mniejsze subdystrykty. W przeciwieństwie do innych okręgów inkwizytorskich, w Novarze nie było nigdy Bractwa Świętego Krzyża, czyli świeckiego stowarzyszenia wspierającego materialnie inkwizytoraZob. Deutscher, s. 30..
Na początku XVIII wieku trybunał w Novarze zaliczany był w wewnętrznej hierarchii zakonu dominikańskiego do trybunałów drugiej (pośredniej) klasyDel Col, s. 745..