Jako strona umowy forfaitingu jest on zobowiązany do zapłaty ustalonej w umowie ceny, pomniejszonej o wysokość należnej mu prowizji.
Jako przedmiot umowy forfaitingu w obrocie najczęściej występuje udokumentowana wierzytelność pieniężna wynikająca na przykład z umowy sprzedaży, jednak spotyka się także cesję wierzytelności objętych akredytywą czy inkorporowanych w wekslu.
Umowa forfaitingu może być zawarta w dowolnej formie, nawet dorozumianej, jednak najczęściej ze względu na pewność obrotu, strony zawierają ją w formie pisemnej.
W związku z brakiem odrębnych regulacji strony umowy forfaitingu ponoszą odpowiedzialność na zasadach ogólnych, a więc znajdą tu zastosowanie przepisy regulujące odpowiedzialność kontraktową oraz deliktową.
Bibliografia W. Jaworski, Z. Krzyżkiewicz, B. Kosiński, Banki. Rynek, operacje, polityka. Warszawa: Poltext 2002.
Kategoria:Prawo zobowiązań