Do 1323 roku nie ma żadnych informacji i Sōji-ji. W tym roku Keizan zanotował, że Jōken pragnie aby Sōji-ji nie został opuszczony. Piątego miesiąca 1324 roku Keizan przybył do Sōji-ji w celu formalnego otwarcia budynku mnichów. W dwa miesiące później Keizan wyznaczył swojego ucznia Gasana Jōseki (1276–1366) opatem powstającego klasztoru. Tego samego i następnego dnia Keizan wyświęcił dwudziestu ośmiu nowych mnichów zen, którzy stali się pierwszą mnisią wspólnotą w tym klasztorze. Z budynkiem mnichów jako miejscem medytacji, z mistrzem zen jako opatem i wspólnotą uczniów Sōji-ji osiągnął charakterystyczne cechy klasztoru zen. Mimo tego Jōken nie przekazał pełnej kontroli nad klasztorem Gasanowi. Stało się to dopiero w trzy lata po śmierci Keizana, która nastąpiła w 1325 roku. Aż do końca 1341 roku klasztor ten figurował pod nazwą Morooka-deraPrzyczyną tego był fakt, że dla głównych patronów klasztoru, był on tą samą świątynią sprzed konwersjiWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 98. W tym okresie klasztor ten cieszył się patronatem cesarza Go-Daigo (後醍醐;