Nowy przełożony znacząco poprawił sytuację monasteru, odremontował w nim cerkwie, budynki mieszkalne i dom pielgrzyma, podniósł poziom życia duchowego, czyniąc z klasztoru jeden z najważniejszych prawosławnych ośrodków pielgrzymkowych w regionie moskiewskim. Nadal spotykał się z mnichami z Pustelni Optyńskiej i z mniszkami z klasztoru w Szamordinie, prowadził obszerną korespondencję.
W lutym 1913 duchowny przeziębił się, po czym zapadł na ciężką chorobę żołądka. Mimo to w końcu miesiąca wziął udział w uroczystościach 300 lat panowania Romanowów. W ostatnich tygodniach życia odmówił przyjmowania lekarzy, przyjmował codziennie Eucharystię. Zmarł w kwietniu 1913 i został pochowany na cmentarzu monasterskim po nabożeństwie żałobnym, któremu przewodniczył biskup dmitrowski Tryfon.
Kult Warsonofiusz został kanonizowany razem z pozostałymi starcami z Pustelni Optyńskiej w 1996. Jego kult miał początkowo zasięg lokalny. Dwa lata po kanonizacji relikwie mnichów zostały ekshumowane i wystawione dla kultu w cerkwi Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej w Pustelni Optyńskiej. W 2000 kult starców został rozszerzony na cały Rosyjski Kościół Prawosławny.
Przypisy
Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Archimandryci Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego Kategoria:Sobór Świętych Starców Optyńskich Kategoria:Wielcy schimnicy Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w 1913