Podczas okupacji pracował jako wychowawca i nauczyciel w Instytucie Głuchoniemych i Ociemniałych na pl. Trzech Krzyży. W 1940 r. wstąpił do Związku Walki Zbrojnej (ZWZ) potem do Armii Krajowej (AK). W swoim mieszkaniu w „Domku Ogrodnika” na terenie Instytutu Głuchoniemych prowadził tajne szkolenia wytypowanych grup głuchoniemych między innymi w posługiwaniu się bronią, tam też przyjmował przysięgi nowo wstępujących członków do AKZeszyt Ewidencyjny Centralnego Archiwum Wojskowego w Warszawie, syg. AP 1136/65/89, nr 114063.Muzeum Powstania Warszawskiego, Archiwum Historii Mówionej, wspomnienia Jana Ciechanowskiego ps. „Jastrząb” str. 3. Rozmowę przeprowadziła Małgorzata Brama. Londyn, 19 stycznia 2008..
W powstaniu warszawskim walczył pod pseudonimem „Mundek”, jako st. sierżant, potem, jako podporucznik. Był dowódcą II (1107) plutonu, 3 kompanii kpt. „Redy”, batalionu mjr. „Miłosza”, zgrupowania ppłk. „Sławbora”, Śródmieście – PołudnioweKazimierz Leski, „Wspomnienia oficera wywiadu i kontrwywiadu AK”, zał. 12, II pluton „Mundka”, wyd. PWN, Warszawa1982.. Pod jego dowództwem pluton głuchoniemych brał udział między innymi w zdobyciu „Soldatenheim” (Domu Żołnierza), mieszczącego się w Gimnazjum im. Królowej Jadwigi, zdobyciu budynku YMCA i wielu starciach z Niemcami podczas pełnienia funkcji wartowniczychI. Maliszewska, St.